16 Temmuz 2009 Perşembe

ŞİİRLER 48 ( "Karalama defteri","Bağışla","Beni neden aramadın ?" )



KARALAMA DEFTERİ
Yangından mal kaçırır gibi
Kaçırdın kendini benden
Silebilecek misin peki
Ebediyen yüreğinden

Arındırır gibi basitçe
Özensiz yazılmış bir öyküyü
Yalan yanlış kelimelerden

Ellerimin ellerine değişini
Gözlerimin gözlerinden geçişini
Bedenimi ilk keşfedişini
Unutabilecek misin ?
Gerçekten …

Yaparsan ötesi yok
Takdir ederim yürekten
Bir ben kurtulamadım
Karalama defterlerinden…

16.06.09 / ANKARA
Ferit GÜNAYDIN.

BAĞIŞLA
Gidiyorum ama habersiz değil
Esirgeme vedanı benden
İstemli bir terk edişmiş gibi
Hesap sorma yüreğimden

Tutunamadım gitti dallarına
Kırıldı kaldı ellerimde
Kaç kez bıkmadan denedim
Sonuç aynı her seferinde

Birileri planı yapmış
Ben nelerle savaşmışım
Sulara uzak kalmış
Büsbütün kurumuşum

Zaferler veremedim sana bağışla
Bağışla bilsen nasıl yaralıyım
Kalanlardan farklı değilim oysa
En az onlar kadar sevdalıyım

Kendi halimde yaşadım
Yine de çok geldim bu şehre
Kuruşu kuruşuna saydım
Borçlu çıktım bak yine de

Şimdi gitmeye var da
Dönmeye bir daha yok halim
Ama bu benim elimde değil
Hakkını helal et yarim.

18.06.09 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

BENİ NEDEN ARAMADIN ?
Saatlerce telefonun başında
Her an çalacakmış telaşında
Tükendim her günün akşamında
Beni neden aramadın ?

Sanki kimim kimsem varmış gibi
Duvarlar dinledi dertlerimi
Merak etmedin mi hiç halimi
Beni neden aramadın ?

Kusurum mu oldu bilmeden
Ödüm koparken incitmekten
Uyuyamadım düşünmekten
Beni neden aramadın ?

Söz verdiğin halde
En son görüştüğümüz yerde
Dünmüş gibi hayalimde
Beni neden aramadın ?

Haberini aldım oradan buradan
Dönmüşsün gurbetin yolundan
Şüphe mi ettin bulacağından
Beni neden aramadın ?

Elbet yoluma çıkacaksın
Mazeretten medet umacaksın
Bir de bana soracaksın
Beni neden aramadın ?

30.06.09 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

Fotoğraf : Ferit Günaydın (www.feritgunaydinfoto.blogspot.com)



ŞİİRLER 47 ( "Sildim","Yaz gibi","Katlanırım" )



SİLDİM
Sildim bütün izlerini
Sanki hiç olmamışsın gibi
Gelişin çok başkaydı oysa
Gidişin gibi değildi

O zamanlarda ben
Ne kadar iyi niyetliydim
İyilikten maraz doğar
Bunu baştan bilmeliydim

Görmezden geldim
İyi bakmak lazımmış
Marifet sandığım
Unutmak aptallıkmış

Özlemiyorum şimdi seni
Sanma ki pişmanım
Hatta yepyeni
Aşklara bile hazırım

Eskiden bizim olan ev
Artık benim sayılır
Duvarları beyaza
İki günde boyatılır

Koltuklar halılar perdeler
Tenine değen bütün giysiler
Hatta dudağına değen
Bardaklar bile çöpteler

Üç beş kuruştur yani
Özgürlüğün bana maliyeti
Sana fazladan verdiklerimin de
İstemem iadesini

Zaten sende ne gezer
Öyle bir asalet
Canımı bile alırdın
Edebilseydin cesaret

Hadi yolun açık olsun
Geçtiğin yolları kapattım
Coğrafyasını değiştirdim
Haritasını yırtıp attım

Arasan da bulamazsın
Daha benim gibisini
Elbet bir gün anlarsın
Kimi kaybettiğini

16.06.09 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

YAZ GİBİ
Seni bir yaz gibi yaşasaydım
Çocukluktan kalma
Dudaklarımda tuz tadı
Tenimde deniz kokusu
Dallarda incir, erik, kiraz
Çiçeklerle dolu bir yaz

Büsbütün cıbıldak
Tenimizden başka giysimiz olmasaydı
Denize paralel koşarken kumsalda
Ayaklarımıza yosunlar dolansaydı

Limanda demirli sıra sıra tekneler
Güvertelerinde canım balık kokusu
Vakti gelen çıkardı seferine
Yoktu kimsenin dalgalardan korkusu

Dudaklarım öpülmemiş hiç
Tenime ten değmemiş
Gökteki yıldızlar az
Hayallerle dolu bir yaz

Büsbütün cıbıldak
Utanmayı henüz öğrenmemiş iki çocuk
Atsaydık kendimizi sulara
Her yanımız güneşten kavruk

Ah yaşasaydım seni böyle
Bir gün bile olsa
Yüz yaşında da ölsem
Kalırdı hep hafızamda…

29.06.09 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

KATLANIRIM
Vuslatına kadar yüzünün
Aldığım her nefes zulüm
Ne edeyim geçip giden günleri
El midir dost mudur hüzün

Rüzgarlar yolladım sana gelmedi mi
Kokusuyla yüklü tenimin
Az mı kanadı için için
Yaraları yüreğimin

Ah dedim ne denir
Çiçek açar mı her toprakta
Elleri uzanamayınca
Laf oldum ağızlarında

Etmem yine de şikayet
Bakma böyle nazlanırım
İste sen yeter
Her derde katlanırım…

05.07.09 / Ankara

Ferit GÜNAYDIN.

Fotoğraf : Jean Paul Nacivet ( low tide, dream time )




ŞİİRLER 46 ( "Yeniden","Hoş geldin","Gençlikten kalma" )




YENİDEN
Tunceli’nin dağlarıyla
Ankara’nın sokakları
Farklıdır sanma
Hasret her yerde aynı
Vuruyor insanı

Sıçratıyor uykudan
Eser var mı huzurdan
Ayrı kaldın dostundan
Yarılarken hayatı

Şimdi hüzünlü de olsa
Güleceğiz elbette
Yaşanılmış anılar
İki ayrı gurbette

Şimdi gözlerimizde ışıl ışıl
Kavuşmanın heyecanı
Şimdi zorlu ve uzun
Bir gecenin sabahı

Senin ceplerinde taşlar
Tunceli’nin dağlarından
Benim gözlerimde yaşlar
Ankara’nın sokaklarından

Zaferlerden bahsedeceğiz
Gelecekten ve ümitlerden
Bir de kadere söz geçse de
Ayrılmasak yeniden…

12.07.09 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

HOŞ GELDİN
Hoş geldin yüreğimin neşesi
Gözyaşımın tesellisi
Dostlukların ebedisi
Hoş geldin

Kaç gece saydık
Umutlara dayandık
Dağıldı bak karanlık
Hoş geldin

Şimdi bizimdir yine sokakları
Birlikte büyüdüğümüz şehrin
Kanatlanacak eskisi gibi
Yüreğimle yüreğin

Büyüdük elbet
Ama çocuğuz hala
Devam edeceğiz kaldığımız
Yerden tamamlamaya

Bilirsin nasıl özledim
Bilirim nasıl özledin
Hoş geldin yüreğimin neşesi
Gözyaşımın tesellisi hoş geldin.

12.07.09 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

GENÇLİKTEN KALMA
Ah onca yaşanan
Albüm albüm fotoğraflar
Ceza gibidir çekerim
Aynı şehirde aynı yollar

Sen gittin ben kaldım
Sahilde seninle ilk tanıştığım
Denize karşı sigara tüttürmek
Gençlikten kalma alışkanlığım

İnsana küsülür de dünya’ya küsülmez
Burada doğmuş burada büyümüşüm
Ben de meğer herkes gibi
Kendi kaderime yürümüşüm

Bunca yıldan bana
Kala kala anılar kaldı
Güya gözlerin benden başka
Kimseye bakmayacaktı

Hala aynı mahallede
Babamdan kalma evdeyim
Kimsecikler kalmamış
Kime şikayet edeyim

Beraber yürüdüğümüz yollardan
İnerim yapayalnız sahile
Yakarım bir ağıt bir de sigara
Albümlerde kalan günlere

16.06.09 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

Fotoğraf : Yulia Piletinka ( hydrangea and old books )

ŞİİRLER 45 ( "Bu sefer","Habersiz","Eksik","Onlardan" )





BU SEFER
Bu sefer olmadı
Daha önce de olmamıştı
Ama bu son sefer var ya
Hiç böyle olmamıştı

Zor desem az
Kor desem az
Ne desem az
Acayip bir şey…

29.06.09 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.




HABERSİZ
Hazırla kendini bana
Habersiz bir sabah vakti
Güneşle bir geleceğim

Teninde filizlenecek
Yüreğimin çiçekleri
Çiçekler içinde seni
Büyüteceğim

Önemsiz olacak tarihi takvimin
Bileceğiz ki zaman sonsuz
Sileceğiz tek tek geçmişin
Bütün yaralarını sorgusuz

Ölüme kadar sonra
Vade dolmadan
Gitmeyeceğim

Hazırla kendini bana
Çünkü bir sabah
Habersiz geleceğim

05.07.09 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.




EKSİK
Kaldırıp koysam kenara
Benim olan ama asla
Bana ait olmayan
Bunca çaba

Geldiğimiz yere geri
Dönmek için değil mi
Sade ve sadece
Bunun için değil mi
Bu çılgın koşuşturmaca

Nasılsa tamamlanmayacak
Ömür dediğin yüz yıl değil
Beş yüz yıl da olsa
Hep eksik kalacak
Asla artmayacak

Değil mi ?

02.07.09 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.




ONLARDAN
Hatırlat kendini bana
Unutmuş olabilirim
Ayıramayınca acıyla tatlıyı
Geçmiş yaşantıyı
Komple sildim

Hafızamda kalan
Belli belirsiz birkaç yüz
Birkaç sıcak dokunuş
Bir de kokusu kimi tenlerin

Söylesene yoksa sen
Onlardan biri misin ?

08.07.09 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

Fotoğraf : Teresa Au Yeung ( lonely bird walking on the steps )