3 Eylül 2009 Perşembe

ŞİİRLER 50 ("Duramıyorum","Bu kış","Acemi birliği")



DURAMIYORUM

Ne zor şey anlatmak
Sana olan sevdamı
Söylemesem de çatlarım
İçimde tutamıyorum

Sesini duysam telefonda
Kuşlara özeniyor yüreğim
Bilsen nasıl istiyorum da
Kanatlanıp uçamıyorum

Takılıp kalıyor aklım sende
Göremeyince iki gün gözümün önünde
Bir an bile çapkınlık edip de
Başkasına dönüp bakamıyorum

Gözlerimde meğer ne çok yaş varmış
Seninle her an'a şükretmek lazımmış
En güzel nimetler önümde sıralanmış
Hiçbirinin tadına varamıyorum

Yaz gelmiş ortalıkta anlamsız bir neşe
Oynaşıyor bana inat serçeyle meşe
Yüzümü dönüp de pırıl pırıl güneşe
Oturup hayal bile kuramıyorum

Gece ben hariç herkes yatakta
Sabah herkesle bir ben de ayakta
Mışıl mışıl uyumak vardı yanında
Yorgunluktan ölsem de sızamıyorum

Yollara düşsem direnip bahtıma
Alırsın herhalde gelirsem kapına
Saçının teline bile hasret kalınca
Durduğum yerde duramıyorum

14.08.09 / Eskişehir
Ferit GÜNAYDIN.


BU KIŞ

Bu kış seni ben ısıtacağım
Korkma sen ne fırtınadan
Ne de diz boyu karlardan
Yüreğimde yazdan biriktirdiğim güneşler
Teninden ter olup süzülecekler

Felekten günler çalacağız kendimize
Bulunur bir yedek yerimize
Soğuktan buharlaşan nefesine
Nefesimden baharlar katacağım
Az kaldı bak bekle
Bu kış seni ben ısıtacağım

03.09.09 / Eskişehir
Ferit GÜNAYDIN


ACEMİ BİRLİĞİ

Açılır zamanla
Kilitli sandıklar
Karaya vurur
Yılların öfkesi
Sorarsın ne ara
Yaşlandık bu kadar
Çok mu uzakta şimdi
Çocukluğun neşesi

Kapanır zamanla
Aralık kapılar
Öğrenir insan
Ümidi kesmeyi
Sorarsın ne ara
Yaralandık bu kadar
Ne de çabuk bitmiş
Acemi birliği

22.07.09 / Eskişehir
Ferit GÜNAYDIN.

ŞİİRLER 49 ("Kalanların","Sebepsiz","Sessiz sedasız")





KALANLARIN
Yüreğimde duygular
Yalnızlığa teslim
Sorma bana sakın
Unutabilir miyim


Gelişini yollara serpilmiş
Sonbahar yapraklarına basarak
Ve kokun senden önce ulaşır
Rüzgarlarla yarışarak


Işıksız gece
Yıldızlar uzakta parlar
Burnumun ucunu bile
Göremem kederimden
Örtsün üstünü
Örtsün karlar
Kalanların
Bir sonbahar mevsiminden


21.07.09 / Eskişehir
Ferit GÜNAYDIN.




SEBEPSİZ
Kalakaldık burada
Kelimeler ve ben
Bir evin balkonunda
Yapayalnız


Ben ağlarım kalem ağlar
Boş kağıtları karalar
Gidenleri kim anlar
Zamansız


Ama ne çare
Kader ağlarını örünce
Sevdanın gücü bile
Yetersiz


Fark etmez ne kadar öfke
Yada kırgınlık var içinde
Bahanesi bol olsa bile
Sebepsiz


22.07.09 / Eskişehir
Ferit GÜNAYDIN.




SESSİZ SEDASIZ
Parçalardan bütün olduk
Bütünden paramparça
Kanadı kopmuş kuş
Ne eder uçamayınca


Yüreğimin derinlerinde şimdi
Dibe vurmuş başıboş bir gemi
Sessiz sedasız battı limanda
Kendine yer kalmayınca


23.07.09 / Eskişehir
Ferit GÜNAYDIN.