22 Aralık 2008 Pazartesi

ŞİİRLER 26 ("Olmaz","Ömrüm senin aşkın benim","Umut","Unut gitsin","Tut elimi gidelim")


OLMAZ

Ah bu gönül sensiz
Bahçelerde güller dikensiz
Hiçbir yaz günü güneşsiz
Olmaz birtanem olmaz

Yokluğunda hep kıştır evim
Oysa bir yıl dört mevsim
Ne yapsam da sensiz keyfim
Olmaz birtanem olmaz

Seninle güzel bir tas çorbam
Sana koşmaktan hiç yorulmam
Teselliyi ellerde aramam
Olmaz birtanem olmaz

Sevişelim öpüşelim koklaşalım
Her gün ilk kez gibi buluşalım
Dersen ki dokunmadan bakışalım
Olmaz birtanem olmaz

30.08.08 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

ÖMRÜM SENİN AŞKIN BENİM

Sana baktığımda zaman dursun
Geçmişin küllerini savurursun
Kollarımda her şeyi unutursun
Ömrüm senin aşkın benim olsun

Seni seviyorum, hayranım sana
Al yeminimi taşı yarınlara
Kalkanın olur dururum kurşunlara
Ömrüm senin aşkın benim olsun

Sen olmazsan inan hiçbir anlamı kalmayacak
Bu yürek bir daha bu şekilde atmayacak
Kimsenin kucağına yarim diye yatmayacak
Ömrüm senin aşkın benim olsun

Seçtim seninle en zor olanı
İstemem elimin altında duranı
Seninle kurayım evimi ocağımı
Ömrüm senin aşkın benim olsun

04.06.08 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

UMUT

Umut ek yüreğime
Ki sevda filizlensin
Kilidi vurduğum kapılar
Tek tek açılıversin

Acılara dayandım
Al götür onları
Getir bana yerine
Sımsıcak kollarını

Bildiğim tek mevsim
Kış oldu ne zamandır
Soramadım Tanrı’ya
Bu bana reva mıdır

Anlar mısın halinden
Gülmeyi unutanın
Dinmeyen kederini
Zamanla uyutanın

Adını sen koy
Mümkünse sevda olsun
Gözlerinin ışıltısı
Son kez umudum olsun

27.11.08 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

UNUT GİTSİN

Geride bıraktım baharı
Kapattı artık kar yolları
Birlikte geçirdiğimiz yılları
Günlüklere hapsettim

Uçurdum gitti kuşları
Gönülün de yok artık kanadı
Topladım çıkarttım bütün hesapları
Tanrıya havale ettim

Severim elbet sevgisiz yaşanmaz
Ama aşk tek seferlik bilet
Seninle çıktım o sefere sensiz döndüm
Göreceğimi gördüm nihayet

Gün olur devran döner
Denk gelirsek bir yerde
Değişmişsin deyip şaşırma
Sen düşürdün bu derde

Belki de kızarır yüzün
Çekinir soramazsın hatırımı
Benimle anılır bu hüzün
Sen unut gitsin adımı.

06.08 / 02.09 / 07.09.08 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

TUT ELİMİ GİDELİM

Sevgilim karartamaz
Işığını saflığının
Ne sevdiğin ne seviştiğin
Yanlış adamlar
Geçmişinde kalan

Her gece ölür yaşlı bir adam
Ve bir bebek doğar her sabah
Senin gözlerinde
Güneşten bile önce
Yüreğime uzanan

Durmadan akan sular gibi
Kir tutmasan da
Her insan gibi sen de
Unutamasan da
Açılan yaraları
Ne yapsan kapanmayan

Bırak olan olmuş
Tut elimi gidelim
Yolun sonunu
İkimiz de bilmeyelim
Birlikteyiz ne de olsa
Çocuklar gibi
Yerinde duramayan.

07.09.08 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

Hiç yorum yok: