12 Şubat 2016 Cuma

Şiirler 181 "Güneş", "Ne küs ne barışık"

GÜNEŞ
Öyle bir yaktın ki beni
Sağ çıkar mı ümitler
Senden sonrakiler
Senin kadar bilmeyecekler
Hangi sokağı
Hangi caddeye çıkar
Hangi kapısı
Hangi bahçeye açılır
Hangi yoldan gider
Hangi denize dökülür
Irmakları gönlümün
Ben avuturum
Kalan günlerimi
Emanet sevinçlerle
Ama aldın gittin
Getiremez geri kimse
Güneşini ömrümün
30.06.15 / İstanbul
Ferit Günaydın

NE KÜS NE BARIŞIK
Acı çekiyorum
Senden uzakta
Büyüdü sandığım kalbim
Çocukmuş meğer
Çıkıp gelirsin diye 
Bekliyor hala
Bazen bir ümit
Bir ömre bedel
Sanma ki mutluyum
Savrula savrula yol alıyorum
Sanki bir tutukluyum
Kaçmak için yol arıyorum
Ne bedene yarar ne ruha
Durum biraz karışık
Ortalama oldum hayatla
Ne küs ne barışık...
Ferit Günaydın.

Hiç yorum yok: