22 Aralık 2008 Pazartesi

ŞİİRLER 25 ("Yetmiyor bildiklerim","Yıldız gibi","Yoruldum","Zincir","Zor geliyor")


YETMİYOR BİLDİKLERİM

Ne yapmalı da artık
Kurtulmalı senden
Sarılıp uyuduğum yastık
Gözyaşlarıma mendil
Bırakmıyor ki keseyim
Ümidimi gidenden
Yapışıp kaldı üzerime
Hasretin çok bencil

Kıyardım canıma çoktan
Farklı değil ki yaşamak
Ölümün elinden değil
Kalanın halinden korkarım
Ellerim soğuk, yüreğim buruk
Bakışlarım kaçamak
Neye yarar nefes almak
Vicdanına sorarım

Her gün bir mum gibi
Yavaş yavaş eriyorum
Gençliğimin baharında
Güneşlere hasretim
Nasıl bir cezaymış
Yıllardır çekiyorum
Bitmedi, bitmiyor
Yetmiyor bildiklerim.

08.03.08 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

YILDIZ GİBİ

Sorarlarsa beni ne kadar sevdiğini
Anlatma boşver anlamazlar
Onlar küçücük yüreğe dağ gibi sevgiyi
Bin ömür daha olsa sığdıramazlar

Oturuyorsun karşımda sana yazıyorum
Sensiz geçen yıllarıma inan ki acıyorum
Her gece gözlerinden yıldız gibi kayıyorum
Göktekini yerde arayarak bulamazlar.

18.05.08 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

YORULDUM

Yoruldum sevgilim yürümekten aynı yollarda
Dönüp dolaşıp, durulmaktan hazin sonlarda
Ne bir kış ne bir yaz ne de bir baharda
Yeşermiyor bir türlü içimde solanlar

Yılgın ve halsiz olup bitene tepkisiz
Bu kadar zor değildi gençlikte kalmak kimsesiz
Şimdi yıllar geçmiş bir acele acılar dağ gibi
Akmıyor bir türlü gözlerime dolanlar

15.11.2007 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

ZİNCİR

Vur zinciri kalbime
Bir ömür senin kölen olayım
Peşinden rüzgara kapılıp giden
Kopuk uçurtmalar gibi savrulayım

Bir canım daha olsa verirdim sana
Demiyorum benim olanı da al götür
Güzelliğin içinde barınmayacaksa
Neye yarar ki zaten şu ömür

Kaç yaz gelir geçer
Mevsimler birbirini kovalar
Her bahar çiçekler açar da
Hangisi senin gibi kokar

Gecenin aradığı güneşin kıskandığısın
Sanki yalan dünyanın tek anlamısın
Saklasam seni geçip giden yıllara inat
Gözlerime hep böyle bakar mısın

13.01.08 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

ZOR GELİYOR

Hiçbir şey yapmadım bütün gün yine
Dönüp dolaşıp seni düşünmekten başka
Dalıp gitmek çünkü gündelik işlere
İhanet etmek olurdu böyle bir aşka

Sen gel kaldığım yerden devam edeceğim
Önce bir kokuna kavuşayım
Küstüğüm hayatla barış ilan edeceğim
Hele bir gözlerinle buluşayım

Birlikteyken ne yollar yürüdük
Sensiz bir adım inan ölüm geliyor
Bu acının içinde ikimiz de büyüdük
Büyümek bana bilsen ne zor geliyor

23.06.08 / Ankara
Ferit GÜNAYDIN.

Hiç yorum yok: